BlauwZwart
In een muzikale monoloog volg je de reis van iemand die probeert thuis te komen in een lichaam dat op twee plekken tegelijk hoort te zijn.
Een jonge man steekt zeventien keer de oceaan over naar Curaçao. Zeventien reizen vol verlangen, twijfel en hoop. Elke keer opnieuw vertrekt hij, elke keer komt hij terug. Maar nergens lijkt hij echt aan te komen. Alsof elke overtocht hem dichter bij een antwoord moet brengen dat maar niet wil verschijnen. Wat zoekt hij eigenlijk?